Sarreraren atala : Sailkatugabeak
Sarreraren esteka : permalink
Iruzkinak : Iruzkin 1
Liburuari buruz:
Irakurri dudan liburua ” Itsaslabarreko etxea” da, Miren Agur Meabe idatzia eta argitaletxea Aizkorri da.
Liburu hau aukeratu dut irakurri beharreko liburuen artean zegoelako, ez beste zerbait berezigatik.
Hona hemen http://www.galtzagorri.org/euskara/idazleak/miren-agur-meabe-plaza/bibliografia/itsaslabarreko-etxea?p=1 ematen duen laburpena:
“16 urteko neska bakarti eta sentibera batek aurkituko du bere lehen amodioa uda batez. Hori ez da izango aurkikuntza bakarra; itsaslabarreko Solaiz Enea etxezaharra, eta honek ekarriko dizkion abentura eta dohakabe guztiek ere ematen diote gorputza elaberriari.
Itsaslabarreko etxea agertzen den unetik misterioa eta intriga nabarmenduko dira. Detektibeak izango bailiran, Joana protagonista eta bere amodioa Alain, Solaize familiaren inguruko kondaira argitzen hasiko dira, dena jakin arte. Bukaerako argitze hura drama “gorri” eta “beltza” delarik.
Den–dena ezagutuko dugu bere koaderno morean idatzitakoa gogorarazten digun neurrian, urte batzuen ostean, alegia.
Adio iraganari, adio gaztetan izandako amets eta ilusioei, izan liteke obra honen mezutako nagusia. Gaztetan guztia bizi izaten da ilusio handiaz hala ere dramatiko batez; lehen amodioa betiko dela eta zorigaitzak konponezinak direla ere uste egiten da. Baina, tragediarik tragikoena gertatu arren, etorkizun luze eta tentagarriari eutsi ahal eta behar zaiolako esanahia helarazten digu idazleak. Iragana iraganean baztertu.“
Liburuaren irudi bat:
Weborri hau
http://www.miren-agur-meabe.com/edukia.php?id=1&hk=eu egileari buruzko informazioa eskaintzen digu.
Liburua irakurri ostean:
Liburu hau gustatu egin zait baina beste batzuk hau baino askoz gehiago gustatu zaizkit.
Interesagarria iruditu zait misteriotsua delako momentu batzuetan eta amodiozko gaia barnean datorrelako ere. Amaiera oso tristea iruditu zait, heriotza delako bitartekari. Norbait hiltzen denean libururen batean, oso txarto sentitzen naiz nire amona eta nire aitite hil ziren momentua gogorarazten didalako.
Gustatu egin zait gehien bat amodioa liburuaren gai bat delako eta ere liburuan agertzen diren lekuak imaginatzean ondo sentitu naizelako.
Liburuaren amaiera ez zait batere gustatu, oso tristea izan delako eta horregatik nahi nuen amaiera beste modukoa izatea.
Nire ustez izugarri aldatzen da hasieratik amaiera arte eta hasten den momentutik ez duzu espero zer gertatuko den.
Liburua pentsatzea egin dit: dena ongi egon ahal da momentu batean eta bat-batean dena guztiz aldatzea txarrera. Horregatik, ahalik eta hoberen bizi behar da, momentu guztiak aprobetxatzen, ez dakizulako noiz bukatuko den zure bizitza.
Ez naiz protagonistarekin identifikatuta sentitu. Beste liburu batzuetan protagonistarekin identifikatuta sentitu naiz baina liburu honetako protagonistarekin ez zait hori gertatu.
Ondo idatzia dagoela uste dut, gainera amaiera lehen esan dudan moduan oso tristea da eta gainera idatzia dago modu batean tristura gehiago emateko, nire ustez.
Liburua nire lehengusinari gomendatuko nioke, bere gustokoa izango dela uste dudalako. Oso sentibera da bera ere eta liburua unkituko ziokeela uste dut.
Miren Agur Meaberen beste liburu bat irakurri dut ere; “Urtebete itsasargian” eta pilo bat gustatu zitzaidan. Mirenek idatzitako beste libururen bat irakurriko nuke.
Idazle honek idatzitako liburuak interneten begiratu ditut eta haien artean “Azalaren kodea” deigarriena iruditu zait; izenburu horrekin ez dudalako imaginatzen zer gertatuko den eta interesgarria iruditzen zaidalako izen horrekin.